marloesfrentz, 5 december 2011
Canada , Vernon 1°

Sneeuw, strand en dan weer ijs

Het is alweer eventjes geleden dat ik mijn laatste verslagje heb geplaatst. Inmiddels ben ik alweer een ruime week terug van mijn kleine vakantie bij Harry. Dinsdag 22 november ben ik op het vliegtuig gestapt naar Los Angeles. Eerst een korte vlucht van 50 minuutjes van Kelowna naar Vancouver en toen een iets langere vlucht van 3 uur naar Los Angeles. Gelukkig twee soepel verlopende vluchten, alleen naar LA zat ik naast een onwijs irritante japanner! Hij zat de hele tijd hard op te lachen bij zijn eigen film, terwijl mijn Harry Potter helemaal niet zo grappig was. Maar dat was nog niet het ergste nee, hij maakte ook nog eens onwijs irritante geluiden de hele tijd een soort gore keelgeluiden blegh. Gelukkig was het maar 3 uurtjes.
Aangekomen in LA was het al donker en werd ik door Harry opgehaald, daarna hebben we bij Harry thuis gegeten en toen was het eigenlijk al bed tijd. Woensdag moest Carrie nog werken dus ben ik met Harry alleen op pas gegaan. We hebben wat van de town gezien en zijn we naar het strand en de wel bekende pier geweest in Santa Monica. Tussendoor hebben we gezellig met Carrie geluncht. De porties waren echt niet normaal, aan een half broodje had ik echt al meer dan genoeg, we hadden gelukkig ook maar 2 broodjes besteld voor ons drieën. ’s Avonds zijn we naar een theater show geweest, jawel echte cultuur. Het was een show gegeven door een actrice die het stuk ook zelf geschreven had, ze was echt goed en het was een hele leuke en grappige show! De volgende dag was het alweer donderdag en was het Thanksgiving, een populaire feestdag waarbij traditioneel kalkoen wordt gegeten. We hebben in Canada ook al Thanksgiving gehad alleen dat is eerder in het jaar, ergens in Oktober. ’s Ochtends zijn we eerst nog een wandeling gaan maken in de buurt van LA, echt raar hoeveel natuur je eigenlijk nog hebt vrij dichtbij zo’n grote stad. De wandeling was wel even doorzetten want het ging behoorlijk omhoog en ik had natuurlijk geen wandelschoenen of geschikte broek meegenomen. Het uitzicht boven was het waard en je kon mooi de stad zien.
Na de wandeling weer teug naar huis gegaan om het koken voor te zetten. In de middag kwam er een broer van Carrie met vrouw en 3 kinderen. Toen was het dus lekker druk in huis en het was erg gezellig. Het eten was ook erg goed dus we hebben weer onwijs genoten! Vrijdag hebben we toen de drukte van de stad achter ons gelaten en zijn we per boot naar een eiland gegaan. Het was een ruim uur met de boot. Er was alleen behoorlijk wat wind waardoor er veel golven waren en er helaas behoorlijk wat mensen een beetje zeeziek werden. Op een gegeven moment kwam er ook iemand van de crew echt veelste enthousiast kotszakjes uitdelen aan de mensen die zich niet lekker voelde. Die kerel had echt te veel plezier met zijn kotszakjes! Onderweg ook nog iets heel gaafs gezien namelijk dolfijnen! Die zwommen met de boot mee en sprongen echt prachtig uit het water! Dat was dus echt heel gaaf. Aangekomen op het eiland eerst wat gaan drinken en toen wat lunchen. Daarna hebben we op het eiland rond gewandeld. Het was een prachtig eiland en maar een klein stuk ervan was eigenlijk in gebruik. Het kleine stadje waarin je aankwam had serieus twee straten, en was niet veel groter dan slijk-ewijk! Ja dat, dat bestaat. De mensen die op het eiland woonde hadden meestal ook geen auto’s, maar iedereen reed eigenlijk rond in golfkarretjes. Om 4:30 moesten we weer terug op de boot zijn. We zijn daarna op de weg terug naar LA gestopt in een Duits restaurant om te eten. Er was in dat restaurant ook een dansvloer waar je tijdens het eten ook nog eens kon gaan dansen. Ze hadden in ieder geval een goede schnitzel dus dat werd erg gewaardeerd. Thuis aangekomen was ik behoorlijk moe en ben ik eigenlijk meteen in bed gedoken. Zaterdag was toen alweer mijn laatste complete dag voor ik weer terug naar het koude noorden zou vliegen. We zijn toen gaan shoppen en daarna zijn we nog naar het venice beach gegaan, daar over de boulevard gelopen waar je echt de vreemdste mensen ziet. En natuurlijk ook nog even naar de oceaan gegaan. Daar waren ook serieus mensen aan het zwemmen, het was dan wel ruim 20 graden maar om nou in de oceaan te gaan zwemmen vond ik wel erg extreem. Volgens een kerel met een Russisch accent was het water warmer dan de week ervoor
’s Avonds zijn we toen naar de film gegaan maar eerst nog een keer eten, deze keer in een Frans restaurant. Waar ze echt een heerlijke steak met friet serveerde, dat was echt goed. De volgende dag was het alweer tijd om terug te gaan, en zo was een kort weekje LA alweer veelste snel voor bij gevlogen. Ik moest al best vroeg vliegen en toen had ik ook nog het probleem dat ik geen retour ticket had wat je schijnbaar nodig hebt als je naar Canada wilt, ik heb natuurlijk wel een ticket naar Nederland maar dat is met KLM en dus niet met de maatschappij waar ik nu mee vloog. Met hulp van Harry toch aan mijn boardingpass gekomen en toen op het vliegtuig terug naar Canada. Deze keer helaas geen schermpjes in het vliegtuig maar dankzij Mieke heb ik me toch vermaakt, die heeft me namelijk vorige keer toen ik naar Canada ging een spelcomputertje cadeau gedaan. Geweldig ding en het werkt nog steeds op dezelfde batterijen. Mijn tweede vlucht had alleen wat vertraging het vliegtuig was namelijk niet meer vlieg geschikt, lekker dan! Gelukkig vonden ze dat uit voordat we de lucht in waren. Dus toen moest iedereen weer uit het vliegtuig, ik zat er echt nog niet in. Een ander vliegtuig was vrij snel geregeld en toen met een klein uurtje vertraging toch veilig en wel in Kelowna aangekomen, waar Iris en Eva al stonden te wachten.
Maandag kwam toen een andere Eva langs, de eigenaresse van het schimmeltje, die was gelukkig erg tevreden over het schimmeltje en wilde haar eigenlijk al gelijk weer mee naar huis nemen. Arnold heeft het nog even af kunnen houden en nou brengt hij haar zelf weg voor kerst. Ze tolt inmiddels als een tierelier en doet het onwijs goed. Met Floki gaat dat soms nog anders, die heeft een behoorlijk sterke eigen mening en moet af en toe nog even op zijn plek gezet worden maar als hij het weer door heeft dan wil meneer ook wel voor je werken en doet ook hij het erg goed. Ipa, embla’s nichtje, tolt ook de wereld bij elkaar alleen is zij net als Embla iets te lateraal. Dat gaat nu al een stuk beter en ze laat inmiddels ook al hele stukken tactzuivere tolt zien. Het is helaas wel heel erg ijzig waardoor we alleen maar aan de binnenkant van de ovaalbaan kunnen rijden. De rest van de week verliep normaal en qua weer is het best lekker, het is net iets onder nul maar wel met een lekker zonnetje erbij waardoor het niet echt koud aanvoelt.
Gister wilde we eigenlijk foto’s maken van de paarden maar toen werkte de zon niet mee en dus hebben we dat maar niet gedaan. We zijn toen in de middag naar Vernon, eerst naar de ruitershop. Dat was echt dringend nodig want al vanaf oktober wilde ik nieuwe rij handschoentjes kopen omdat die van mij echt helemaal uit elkaar zij gevallen. Inmiddels heb ik dan een dikke twee maanden later nieuwe handschoentjes, het is er toch nog van gekomen. Daarna zijn we naar de mall gegaan en roen natuurlijk nog even naar wallmart. ’s Avonds hadden we een gezellig diner want Oma, Trace en Sebastiaan waren allemaal gekomen en bleven ook allemaal eten. Vandaag was het wel het goede foto weer en hebben we dus mijn camera gepakt en zijn we aan de gang gegaan. Ik denk dat we rond de 1000 foto’s hebben genomen, want we moesten toch zeker drie keer tussendoor stoppen om de foto’s op de computer te zetten en weer ruimte te maken op de camera. Maar nu heb ik wel mooie rijfoto’s van Gerpir, Gisli en het schimmeltje. Ik wilde eigenlijk ook nog Blossi, Floki en Ipa doen maar het wordt tegenwoordig donker om 4:30 en vanaf 4 uur is de zon al achter de berg verdwenen. Dus die drie moeten we of volgend weekend doen of ergens tussendoor van de week.
En met nog anderhalve week te gaan voor mij, twee weken voor Eva (die komt in januari weer terug) en nog iets langer voor Iris zijn de inpak dilemma’s al begonnen. Onderling worden al spullen verdeeld en wordt er langzaam aan besloten wat hier achter blijft en wat mee naar huis komt. Van Iris mag ik een winterjas meenemen, even kijken of ik die zelf wel mee krijg maar anders gaat die zeker mee want het is een hele gave jas!

Dit was dan een van mijn laatste verhaaltjes vanuit Canada!

Verras Marloes in Canada met een belletje via HalloBuitenland.nl